1970 – Apollo 13’te Gerçekleşen Patlama ve Kurtarma

45 sene önce, 11 Nisan 1970 yerel saatle 13:13’te, Florida’daki Kennedy Uzay Merkezi’nden Apollo 13 havalandı. Bu, Amerika’nın Apollo Görevleri dahilinde Ay’a yaptığı 7. insanlı yolculuktu ve amaç, Ay yüzeyine 3. defa bir astronot ekibini başarıyla indirmekti. Uzay aracı içerisinde  James A. Lovell, John L. Swigert (“Jack” lakabıyla bilinirdi) ve Fred W. Haise bulunuyordu. Görevin amacı Ay üzerindeki Fra Mauro oluşumunu incelemekti. Bu bölge, 80 kilometrelik çapa sahip bir krater ve etrafındaki bölgeydi.

Her şey planlandığı gibi giderken, Dünya’da görev başladığından beri 55 saat 54 dakika 53 saniye geçmişken ve araç Dünya’dan 321.860 kilometre uzaktayken oksijen tankı patladı! Ondan 3 saat kadar sonra da Komuta/Servis Modülü güç kaybederek kapandı. 3 astronot, kontrolü büyük bir oranda kaybetmiş bir şekilde, Ay’a doğru ilerliyordu!
Aslında aracı kısmen kontrol etmek mümkündü; ancak tank patlaması sonucu aracın aldığı hasar, Ay yüzeyine iniş yaptıktan sonra geri dönüşü imkansız hale getiriyordu. Artık NASA’nın görevi Ay’a inmek değil, 3 astronotu sağ salim Dünya’ya geri döndürmekti. Hemen eldeki görev iptal senaryolarından en uygun olanı belirlendi. Bazı teknik değişikliklere gidilerek uzay aracının rotası geri dönebilecek şekilde ayarlandı. Yapılacak şey belliydi: Ay’a kadar normal şekilde gitmek, sonrasında uydumuzun çekim kuvvetinden faydalanarak bir yay çizip Dünya’ya geri dönmek. Yani 3 astronot, yıllar yılı süregelen eğitim sonrası ve milyonlarca dolar harcanarak çıktıkları yolculuktan, Ay’a ayak basıp tarihe geçmeyi beklerken, Ay’ı sadece gözlem pencerelerinden görüp, etrafında bir kez turladıktan sonra geri dönmek zorunda kaldı.
Burada anlatmanın sizleri teknik terimlere boğmaktan başka bir işe yaramayacak kadar fazla değişiklik ve ayarlama yapıldı. Görevin başlamasından 79 saat 27 dakika sonra Ay etrafındaki tur tamamlandı ve uzay aracındaki çeşitli ateşleyiciler kullanılarak Dünya’ya görevin başlamasından 142 saat 54 dakika sonra dönüldü. Araç Güney Pasifik Okyanusu’na çakıldı. İniş noktasından sadece 6.5 kilometre uzağa çoktan bir kurtarma gemisi konuşlanmıştı. Ekibin tamamı hayatta kaldı. Sadece Haise, bu yolculuk boyunca yeterince su alamadığı için idrar yolu iltihaplanması geçirdi. Kurtarma operasyonu öylesine hassas ayar gerektiriyordu ki, idrar atıklarının uzaya bırakılması bile yasaklanmıştı (atıkların gemiden dışarıya bırakılması sonucu kütle kaybı olacağı ve bu nedenle rota değişeceği için).
Fotoğraf, astronotların burunları kanamadan Ay yörüngesinde dolanıp geri getirilmeleri sonrasında, yere iniş sonrası NASA’daki sevinci gösteriyor.
Kaynak ve Hazırlayan: ÇMB (Evrim Ağacı)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir